Be nice or go away

Door Frederike de la Bije op

Via een kantoor vol met wc-rollen en andere paperassen loop ik met Juri (27) en Marlon (31) door naar de bovenzaal van Disco Dolly. Zowel muur als grond is bedekt met Perzisch ogend tapijt en het ruikt er naar oud bier en sigaretten. Kortom: de perfecte setting voor een interview over ‘critjes’, toekomstmuziek en dansen met het licht aan. Zitten jullie allebei al vanaf het begin bij Disco Dolly? Marlon: “De samenwerking tussen Juri en mij begon vlak na de opening van Dolly in de winter van 2013. Hij draaide als DJ toen al bij ons (Marlon is mede-eigenaar Bloemenbar red.) en ik kende hem altijd als die gast die tijdens zijn gigs ook aan de lampen zat en zich bezighield met de sfeer. Juri: Marlon en ik kenden elkaar inderdaad al uit de Amsterdamse scene (gebaart aanhalingstekens). Ik kan me een avond in de Trouw herinneren waarbij Tale of Us een set neerzetten die we allebei walgelijk vonden. Briesend in het restaurant kwamen we er achter dat we op één lijn zaten als het ging om muziek en uitgaan. Op dat moment was Marlon op zoek naar een nieuwe programmeur en zo ben ik er sinds die avond bijgekomen.

Wat was de insteek toen de Dolly voor het eerst haar deuren opende? Marlon: De vroegere Dansen bij Jansen liep al een tijd niet meer goed. Het was getransformeerd van een gezellige Amsterdamse kroeg naar een verlopen corpsballencafé. In Amsterdam had je op cafégebied toentertijd, en eigenlijk nog steeds, grofweg twee opties: een praatcafé of een feestcafé. In die eerste zit iedereen keurig aan tafels een nachtlang te kletsen en is muziek niet of nauwelijks aanwezig. In die tweede wordt ontzettend veel gedronken en sta je lam te housen op foute muziek, zoiets als café Bubbels. Een tussenvorm, dus een café waar je kunt drinken én dansen op een ongedwongen manier, is waar de Dolly voor moet staan. Dat laagdrempelige is ook terug te zien in de kosten voor de entree, die is standaard rond de vijf euro. Juri: Uitgaan is een sociale bezigheid, dat wordt nog wel eens vergeten. Ik vind het belangrijk dat mensen elkaar in ieder geval kunnen zien. Dat van die lampen is dus letterlijk; ik zorg altijd dat de verlichting precies goed is voor zowel gesprek als gedans. Ik heb niks met clubs waar het de hele avond superdonker is en je bijna verdwijnt in de muziek. Bij Dolly heb je wel de gezelligheid van een kroeg, maar niet de hoogdrempeligheid van een club. Qua programmering zoeken we ook eenzelfde balans. Aan de ene kant willen we dat de ‘kenner’ zich thuis voelt door een bepaalde kwaliteit de bewaken, aan de andere kant willen we ook dat de leek wordt meegetrokken en zijn er ook verassende concepten als de Belieber Night en een 6 uur set van FeestDJRuud.We programmeren veel disco en houden van ‘critjes’. Mensen moeten met een positief en warm gevoel het pand verlaten. Eigenlijk gaat dat best goed, de meeste DJs die hier draaien zijn jongens die we goed kennen en zorgen met hun achterban al voor een positieve sfeer. Critjes? Marlon: Haha ja, dat is een term die we samen met Steven Vermaas (mede-eigenaar Disco Dolly) hebben uitgevonden en staat voor ‘credible hitjes’. We kregen kriebels bij de term hitjes bij de wekelijkse vergadering.

Een paar weken geleden werd bekend dat de eigenaren van Disco Dolly de Studio 80 hebben gekocht. Eelco Couvreur (eigenaar en redacteur van het online magazine DJ Broadcast) verbaasde vriend en vijand met een felle scoop waarin hij Disco Dolly een ‘eenheidsworst’ noemde en voormalig eigenaar van Studio 80 Duncan Stutterheim verweet dollartekens in zijn ogen te hebben. Wat vonden jullie hiervan? Juri: Het was best bizar, we zaten letterlijk nog aan de tekentafel toen het stuk van Eelco online kwam. Wat ik vooral storend vind, is de manier waarop hij met het nieuws is omgegaan. Hij had de primeur, maar schreef er een subjectieve column over met zinnen waar nogal wat frustratie uit klonk. Zijn mening over de ‘Amsterdamse scene’ was wel erg zuur. Duncan heeft jarenlang zijn eigen geld in de 80 gestoken dus is alles behalve een geldwolf. En dat hij ons een eenheidsworst noemt, ach dat moet hij lekker zelf weten. Bij een eerdere ontmoeting zeiden jullie dat de 80 een soort Dolly gaat worden, wat zijn jullie plannen? Marlon: Nou, zo zou ik het niet willen zeggen. In de club kunnen we namelijk juist dingen die we qua geluid en capaciteit niet in de Dolly kunnen. De 80 is een donkere nicheclub geworden voor een kleine groep muziekliefhebbers. Wij willen zorgen voor een frisse wind in combinatie met de gezelligheid die we zo belangrijk vinden. Veel uitgaansgelegenheden hebben een DJ en wat knipperende lichten, ik wil graag meer dan dat. We willen iets nieuws neerzetten en hebben geen haast, het is de bedoeling dat de club nog een lange tijd bestaat. Juri: Ik vind het belangrijk dat het publiek kan ‘zwerven’, dat er verschillende ruimtes zijn en dat ze daarin verrast en uitgedaagd worden. Dit heeft ook weer te maken met het sociale aspect; tijdens je tocht kun je weer nieuwe mensen ontmoeten of bekenden tegenkomen. Misschien willen we wel met kunstenaars gaan samenwerken voor de aankleding. Qua muziek (en ervaring) zou ik graag wat sparkle willen toevoegen. Ik ben zelf snel verveeld, dus het moet niet te eentonig zijn. Marlon: Om de kwaliteit te bewaken zullen we ook gaan werken met een iets strenger deurbeleid vergeleken met Dolly, waar zo min mogelijk groepen het uitgangspunt van is. Als je te veel gedronken hebt kun je ook beter ergens anders heengaan. Ons motto is be nice or go away.

 

Is het niet moeilijk om enerzijds vernieuwend te zijn en anderzijds een grote doelgroep aan te spreken en laagdrempelige muziek te willen programmeren? Marlon: hmnee, dat denk ik niet. Er valt op zowel muziek- als uitgaansgebied nog zo veel te halen hier. Ik wil er nog niet te veel over zeggen, maar hier kunnen we plannen werkelijkheid zien worden waar de Dolly niet geschikt voor is. Bij het aankomend EXPOSED-evenement komt een deel van jullie DJ-collectief Disco Dolly Soundsystem draaien, doen jullie dit vaker? Juri: Jazeker! De eerste keer was op Bungalente 2014. Hierna kregen we steeds meer aanvragen en zijn uiteindelijk met een vaste groep van zeven DJs verdergegaan. We zetten minimaal drie jongens back-to-back die elkaar een beetje uitdagen, zo krijg je de meest interessante sets. 30 januari komen Max Abysmal, Tim Jules en ikzelf, Juri Miralles. Zin in! Op zaterdag 30 januari opent in EYE de tentoonstelling Close-Up – A New Generation Film and Video Artists in The Netherlands. Vanaf 20:30 is iedereen van harte welkom.  Fotocredits voetbalfoto: Patrick Ebu-Mordi

Gerelateerd aan evenement

Opening Close-Up

Gerelateerd aan evenement

Opening Close-Up

Interviews

DJ Jeff Solo en illustrator Stikstok: ‘In Scorsese’s films hebben alle kleine dingen betekenis’

Interviews

De mensen achter Shelter: ‘Amsterdam miste een club met een open karakter’

Béla Tarr

Interviews

Mairo Nawaz: ‘De nacht maakt alles mysterieuzer’

Interviews

SMIB uit Zuidoost: ‘Verwacht chaos bij ons optreden’

Interviews

Productieleider Martin: ‘Ik moet nog een hartig woordje spreken met Jeroen Krabbé’

Close-Up

Shortreads

EXPOSED x Close-Up