Veiling & Expo

Door Redactie op

Jean Desmet bracht begin vorige eeuw de magische wereld van de film naar het kermispubliek en opende later zijn geroemde bioscopen. Een rijke verzameling films werd jaren later geschonken aan EYE, met al het bijbehorende promotiemateriaal. De jaren waarin Desmet actief was bleken bijzonder avontuurlijke jaren: de film en de filmindustrie waren nog volop in ontwikkeling. Op allerlei terreinen experimenteerden pioniers met het wonderlijke, nieuwe medium dat beelden tot leven bracht. Ook nu is zijn collectie nog een bron van inspiratie voor een nieuwe lichting ontwerpers en kunstenaars.

Veiling & EXPO
Top notch kunsttalenten Charlotte Greeven, Father Futureback, Floor von Dülmen Krumpelmann, Guy Vording, Judith van der Velden, Marilyn Sonneveld en Sanja Marusic maakten kunstwerken geïnspireerd op de films uit de collectie van Jean Desmet.

Tijdens Het Groot Vermaeck veilt Lucas de Man, veilingmeester par excellence, de kunstwerken uit de expositie. Houd je euro’s in de aanslag en wie weet pronkt een van deze Nederlandse topstukken straks aan jouw schoorsteenmantel!

Charlotte Greeven
Leisure Suit Lady

Charlotte Greeven (28)
Leisure Suit Lady
Materiaal: Potlood, pen, softpastel, gouache, digitale collage.

Welke drie woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Verval, romance en kleur omdat ik hou van verkreukelde schoonheid en praalzuchtige types. Types, die de schijn hoog houden, maar wel met scheuren in het pak en make-up van gisteren. Kleur is belangrijk in het uiterlijk van het werk.

Wie inspireert je?
Toon Tellegen, Nina Simone en Alfred Hitchcock, alle drie unieke vertellers. Je kunt je volledig verliezen in de verhalen en composities. Als kijker zit je in complete spanning tot het eind.

Jouw vertrekpunt was I Topolini riconoscenti. Hoe heb je deze film vertaald naar een werk?

Mijn vertrekpunt was de film. Het werk gaat vooral over de fee uit de film. Ze deed me denken aan de vrouwen uit de schilderijen van Gustav Klimt. Ze werd voor mij een onbereikbare muze, een godin op een voetstuk.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
Veel inspirerende samenwerkingen op het gebied van film, foto, animatie, illustratie en mode. Drank overgoten avonden met veel gedans en muziek en een trouwjurk van Alexander McQueen.

Father Futureback
La Bateau de Léontine

Father Futureback (32)
La Bateau de Léontine
Materiaal: Acryl verf op zuurvrij papier.

Welke drie woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Absurdisme: in veel van mijn werk is er geen sprake van realiteit en krijgen vele elementen een nieuw bestaan.

Abstract-impressionisme: veel van mijn meer “landschaps” tekeningen zijn harmonisch weloverwogen opgebouwd.

Muziek: muziek is een belangrijke basis voor al mijn visuele werk. Een eeuwige bron van inspiratie op elk gebied.

Wie inspireert je?
Alle films die Werner Herzog en Klaus Kinski samen hebben gemaakt: alles hieraan is intens. Van de vaak compleet absurde verhaallijnen tot hun explosieve relatie… onvergetelijk en al jaren vaak terugkerend als gespreksonderwerp.

Jouw vertrekpunt was La Bateau de Léontine. Hoe heb je deze film vertaald naar een werk?
Het is een korte film met een eenvoudig verhaal, ik wilde dat in 1 beeld laten zien.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
2014 was een jaar met veel interessante opdrachten en wat minder vrij werk. Ik zou graag een goede expositie willen hebben in Nederland.

Floor von Dülmen 
Geen titel

Floor von Dülmen Krumpelmann (23)
Geen titel
Materiaal: papier, contékrijt.

Je hebt drie woorden om je werk te omschrijven, welke zijn dat
Papier, krijt, mensen.

Wie inspireert je en waarom?
Marlene Dumas. Haar werk is esthetisch maar heeft heel veel betekenis en kracht.

Jouw vertrekpunt was Pension de famile, hoe heb je dit vertaald naar het werk?
Pension de famile is een korte film met komische avonturen van een jongeman die voor enkele weken in een pension met vreemde gasten gaat logeren, die hem voortdurend plagen. Daarop besluit de jongen wraak te nemen.

Het startpunt van mijn werk is vrijwel altijd een beeld. Het voegt iets toe wat ik zelf niet kan bedenken en creëert een soort barrière waar ik me doorheen moet werken. Het werk dat daardoor ontstaat geeft nieuwe betekenis aan het beeld dat ik gebruikt heb en de beelden in mijn hoofd. In dit geval heb ik een still genomen van, voor mij, een van de grappigste momenten uit de film.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen
Elke dag tekenen.

Guy Vording
Never mention the Flowers

Guy Vording (29)
Never mention the Flowers
Materiaal: Mixed media/collage

Welke woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Fragiel, historisch & intuïtief. Het creëren van een werk bestaat deels uit voorbereidend werk. Onderzoek doen, archieven induiken, historische gebeurtenissen uitpluizen, zoeken naar oude kranten en tijdschriften, etc. Het andere deel is het omzetten van het onderzoek en het fysiek maken van een werk. Dit laatste is vaak een intuïtief proces, ondanks het feit dat ik precies weet waar het over moet gaan.

Wie inspireert je?
Al jarenlang heb ik een zwak voor de installaties en beeldhouwwerken van Louise Bourgeois. Daarnaast Eva Hesse om haar kwetsbare installaties en Bas Jan Ader, wiens levensverhaal me nog steeds fascineert.

Jouw vertrekpunt was The Signal Fire, hoe heb je deze film vertaald naar het werk?
De eenzaamheid in de film trok direct mijn aandacht. In elke vorm is dit zichtbaar: verlaten op zee, eenzaam in het geheugenverlies, eenzaam in een relatie, alleen achtergebleven op het eiland. De verlatenheid en de melancholie van de eenzaamheid wilde ik bovenop leggen en alles dat daarbij komt kijken: de waanzin waardoor je kunt worden overvallen en tegelijkertijd de rust van de eenzaamheid.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
Veel mogelijkheden om te blijven exposeren. De kans om werk te maken in het buitenland en het gevoel blijven houden van het willen creëren.

Judith van der Velden
La mousmée et le brigand

Judith van der Velden (31)
La mousmée et le brigand
Materiaal: zeefdruk

Welke drie woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Analytisch, grafisch, sexy! Dat zijn in ieder geval drie aspecten die ik belangrijk vind in mijn werk.

Wie inspireert je?
Ik kan door heel uiteenlopende dingen geïnspireerd worden. Een interview met een ontwerper, een expositie, muziek, de kleding van iemand die op straat loopt. Meestal gaat het om een detail dat me opvalt. Het concept achter een beeld, de benadering van een onderwerp, een vorm, een kleur, een techniek.

Jouw vertrekpunt was La mousmée et le brigand. Hoe heb je deze film vertaald naar een werk?
‘La mousmée et le brigand’ is een Franse korte film uit 1911. Het verhaal speelt zich af in Japan en gaat over een meisje en een rover. Ik heb ervoor gekozen een filmposter te maken die niet letterlijk alle verhaalelementen opsomt. Het beeld is wel gebaseerd op het plot, maar het is hier een abstractere interpretatie van. Zo sluit de poster goed aan bij de film, zonder het verhaal direct prijs te geven.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
De komende maanden ga ik voor een aantal exposities werk ontwikkelen. Ik heb al heel lang een aantal ideeën op de plank liggen en kijk er heel erg naar uit daar eindelijk mee aan de slag te gaan. Daarnaast sta ik altijd open voor nieuwe opdrachten en samenwerkingen!

Marilyn Sonneveld
Maison Ensorcelee

Marilyn Sonneveld (24)
Maison Ensorcelee
Materiaal: zwarte fineliner

Welke woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Sensueel, direct, expressief. Deze woorden omdat ik mensen probeer te bereiken via een esthetische, aantrekkelijke en levendige vorm. Maar wel in een vorm die meteen aankomt en duidelijk maakt welk verhaal er verteld wordt.

Wie inspireert je en waarom?
Er zijn veel kunstenaars / artiesten die ik enorm bewonder en die mij inspireren. Ze inspireren mij om zelf meer werk te produceren. De mensen om mij heen, ieder ander mens en hun omgang met de maatschappij, hun onwetendheid of juist wetendheid inspireren mij om een nieuw project te maken. Wat gebeurd er in de wereld? Wat willen mensen weten? Waar zijn we aan toe, of juist niet?

Jouw vertrekpunt was Maison Ensorceleehoe heb je deze film vertaald naar een werk?
Maison Ensorcelee: een sprookjesachtige trucagefilm waarin drie wandelaars tijdens een onweersbui bij een huisje belanden, waarin het interieur tot leven komt en een spook hen belaagt.

Ik heb de opvallendste fragmenten van de film bij elkaar gebracht. Zo heb ik geprobeerd de abstractie en absurditeit die in de film zitten te vergroten. Door met veel lijnen te werken krijg je een sprookjeseffect.

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
De toekomst, ja. Ik hoop dat ik nog meer mensen mijn “visie” en manier van vertellen kan laten zien. Dat ik mijn doelen kan nastreven, maar vooral dat ik iets voor mensen kan betekenen en dat ik ze iets kan leren met mijn projecten, of dat ze over dingen gaan nadenken. Dus eigenlijk gewoon wereldvrede.

Sanja Marusic
Eva

Sanja Marusic (23)
Eva
Materiaal: Epson Inkjet print – satin. Model: Eva Bartels & Make up en haar: Aga Urbanowicz

Welke woorden omschrijven jouw werk en waarom?
Surrealisme / Futuristische landschappen / experiment. Mijn werk wordt vaak surrealistisch beschreven, ik maak vaak gebruik van collages door objecten of delen van de foto weg te halen of juist iets toe te voegen; daarom het experiment. Ik fotografeer vaak modellen in het landschap, of in de studio waarbij ik later een landschap toevoeg. Door mijn kleurgebruik heeft dit vaak een futuristisch gevoel.

Wie inspireert je en waarom?
Nederlandse fotografe Viviane Sassen, doordat zij heel veel experiment met het medium fotografie in de modefotografie. Ze verandert bijvoorbeeld vaak vrij extreem de kleuren, werkt heel veel met schaduwen en gebruikt vreemde poses. De energie en het plezier in fotograferen wat je van haar werk af leest vind ik heel inspirerend.

Jouw vertrekpunt was Panne d’autohoe heb je deze film vertaald naar een werk?
Twee mannen strijden om een meisje en zij bepaalt dat degene die de snelste auto heeft zal winnen. De langzaamste is echter slimmer: hij fingeert autopech en steelt haar hart.

Hoe heb je dit vertaald naar het werk?
Ik wilde het idee van auto pech of een auto ongeluk op een abstracte manier weergeven. Dit heb ik gedaan door het gebruik van rook. Er is net iets gebeurd. Ze knielt en pakt een autospiegel op, kijkt daarmee naar zichzelf en naar jou als kijker. Een kritische blik naar zichzelf, een onverwachte wending, een nieuw begin. Ik wilde het geheel surrealistisch laten lijken en vragen met zich mee laten brengen, zodat je in eerste instantie naar het beeld kijkt en denkt; wat is daar aan de hand?

Wat hoop je dat de toekomst je gaat brengen?
Ik wil veel in het buitenland gaan fotograferen en vooral veel werk maken.

 

Gerelateerd aan evenement

Het Groot Vermaeck

Gerelateerd aan evenement

Het Groot Vermaeck

Interviews

Modeontwerper Isabell Schulz: ‘Ik wil dat mijn ontwerpen een verbinding aangaan met de ruimte’

Interviews

Regisseur Daisuke Miyazaki: ‘Het met respect vernielen van de klassieke filmregels was super inspirerend voor me’

Interviews

Filmmaker Cao Guimarães: ‘Ik zal het leven altijd verkiezen boven kunst’

Celluloid

Interviews

Kunstenaar Jeroen van Loon: ‘Ik kan iedereen een digitale detox aanraden’

Celluloid

Shortreads

Vijf tips om naar een filminstallatie te kijken

Celluloid

Longreads

Kort verhaal | Het blik en de mensen die kijken