Poëzie van Floris Solleveld

Door Redactie op

Floris Solleveld schreef speciaal voor De Vierde Dimensie poëzie. Sta eens stil bij zijn teksten en kijk daarna nog eens goed om je heen.

 


Licht is een ding
dat lijnen trekt in de tijd
en verdwijnt als het stilstaat.
Ruimte is het kleed
waartoe die lijnen zich weven.
Tijd is wat daarin gekleed gaat.

Ik zat
op een bank aan de gracht, zag
de zon op het water vonken, dacht:
hoe lang
zou ik hier naar kunnen blijven kijken?
Dat was 2002.
Ik doe het soms nog steeds,
maar niet te lang.
Aandacht
is als een hol vat:
het vult zich niet, het geeft alleen
de tijd een klanklichaam.

 

Zo dichtbij te zijn dat alleen de vorm blijft van
het rood als de zon door je hand schijnt,
andere huid te voelen
als zonlicht op je hand,
de ruimte tot een bal
ineen te persen, zo leeg te zijn
als een open veld met alleen
het licht als klok.

Gerelateerd aan evenement

De Vierde Dimensie

Gerelateerd aan evenement

De Vierde Dimensie

Ryoji Ikeda

Overview

Ikeda: in dialoog met de wereld

Longreads

Kom en zie: we willen geen oorlog

Ryoji Ikeda

Overview

Ryoji Ikeda, Rei Naito en de Japanse kunst van het sublieme: van natuurfenomeen tot pixelpatroon

Interviews

Rapper Benjamin Fro: “Ik probeer mensen eerst stil te laten staan om ze vervolgens in beweging te brengen”

Interviews

Regisseur Wang Bing: ‘Er waren alleen aardappelen. Dus die aten we.’

Interviews

Filmmaker Cao Guimarães: ‘Ik zal het leven altijd verkiezen boven kunst’