Hoofdrolspelers maken de film

Door Birte Hendriks op

Woody Allens Irrational Man gaat 20 augustus in première in EYE. Twee van onze EXPOSED gastschrijvers mochten al naar de voorpremière. Volgens Birte Hendriks zijn de talrijke Oscarnominaties voor acteurs in Allens films geen toeval, dat bewijst ook Irrational Man.

Daar waar Nederlandse bruiloften gevierd worden met slagroomtaart van de HEMA en zang en dans van de schare achterkleinkinderen, besloot Woody Allen dit helemaal anders aan te pakken. Zijn gouden bruiloft met de filmindustrie besloot hij te vieren met een nieuwe love baby genaamd Irrational Man, en in plaats van een feestzaal in het plaatselijke buurthuis koos Woody cinema 1 in EYE als de plek voor de wereld(voor)première. Na het inleveren van mijn telefoon, een overlading aan selfies voor de poster van Woody Allen, en het besef dat ik van 50 jaar Woody Allen films veel te weinig gezien heb, mocht ik gaan beoordelen of die twee minuten durende staande ovatie op Cannes terecht was.

Zoals wel vaker het geval is bij Woody Allen films, kan het complete verhaal worden samengevat in een paar regels. Dit keer is de hoofdpersoon een getroebleerde filosofie professor Abe (Joaquin Phoenix), die les gaat geven op een nieuwe universiteit. Zijn depressieve instelling maakt hem in mijn ogen de gedroomde filosofie professor, maar hij blijkt ook nog een ware babe magnet te zijn. Zowel collega-professor (Parker Posey) als een van zijn studentes Jill (Emma Stone) vallen als een blok voor zijn onweerstaanbare filosofische quotes “much of philosophy is really just verbal masturbation” en zijn met bourbon gevulde flask. Je zou denken dat de aandacht van twee leuke vrouwen het leven van de professor weer wat zin zou geven, maar helaas wordt hij enkel enthousiast van een potje Russisch roulette met wat studenten. Totdat hij tijdens een lunch met Jill een privégesprek overhoort, en hij op dat moment besluit om zijn leven een compleet nieuwe invulling te geven, met een heel duidelijk doel.

“much of philosophy is really just verbal masturbation”

Hoewel de scripts van Allen misschien niet het meest doordacht of revolutionair zijn, weet hij zijn films wel op zo’n manier aantrekkelijk te maken dat je je geen moment verveelt. Dit is vooral te danken aan de hoofdrollen. Phoenix speelt de  perfecte verstrooide en verveelde filosofie professor, waar je, ondanks alle ietwat ongeloofwaardige sprongen die hij in de film maakt, sympathie voor ontwikkelt. Met Stone als zijn vrolijke, geïnteresseerde en levenslustige tegenspeelster zet hij twee contrasterende personages neer, die toch de perfecte balans weten te vinden in deze film. Doordat Allen zijn cast klein houdt in aantal, zorgt hij er voor dat er geen aandacht wordt weggenomen van zijn protagonisten. Door ze ook de rol van voice-over te geven, zijn ze altijd aanwezig, ook als ze niet in beeld verschijnen.

Hoofdrolspelers maken de Woody Allen films, dit leren we uit een simpel Oscar geschiedenislesje: achttien nominaties voor acteurs in zijn films, (waaronder een voor hemzelf, als Alvy Singer in Annie Hall ) waarvan er zeven met de gouden schoorsteenmantel versiering naar huis gingen. Misschien een makkelijk gegeven, om je film zo op te hangen aan je cast , maar dan is het wel hoofdzaak dat je de perfecte cast neerzet. Woodys films glanzen door zijn hoofdrolspelers, maar kunnen ook zeker door hen gebroken worden, echter bewijst Allen al 50 jaar lang, dat hij precies de formule weet om zijn films tot een succes te maken.

Het zomerfilmprogramma De komedies van Woody Allen draait vanaf 9 juli tot en met 9 september in EYE.

Gerelateerd aan evenement

Opening Woody Allen

Gerelateerd aan evenement

Opening Woody Allen

Interviews

De Nederlandse Filmnacht: interview met acteur Jonas Smulders

Column

Hoe het beleid van Den Haag ons denken vervlakt en waarom we daartegen in protest moeten komen

Shortreads

Als het gaat om seksueel misbruik, kun je maker en werk niet van elkaar scheiden

Interviews

Harro Presser gaat niet op vakantie, maar sponsorde wel al meer dan honderd films

Shortreads

Goodfellas vs. Casino: wat is Scorsese’s beste maffiafilm?

Longreads

De beste films om over een break-up heen te komen