Stargazing met Cronenberg’s nieuwste film

Door Timo van Barneveld op

On tour door de heuvels van Beverly Hills: Met een kaart op schoot zoeken dikke toeristen naar de villa van die ene ster waar ze de wildste fantasieën over hebben. Maar op sterrenjacht in Hollywood zijn vooral gesloten hekken en hoge heggen te zien. Voor een katerige Kim Kardashian aan het zwembad of een joggende Drew Barrymore kom je beter aan je trekken op E! Entertainment Channel of surf je naar Hollywoodlife.com. Daar wordt het ordinaire leven van bekende mensen uitgelicht, zo ook in Maps To The Stars, de nieuwe film van cultregisseur David Cronenberg.

Maps to the Stars, David Cronenberg 2014

In deze Hollywoodsatire, geschreven door Bruce Wagner, wordt de fragiele Agatha Weiss (Mia Wasikowska) gevolgd. Net ontslagen uit een kliniek in Florida – ze drogeerde haar broer en stak het ouderlijk huis in brand – is ze terug in Hollywood om haar leven weer op te pakken. Van haar vader, de dubieuze, doch succesvolle, psychotherapeut Dr. Stafford Weiss (John Cusack), hoeft ze geen hulp te verwachten. Hij probeert haar uit alle macht weg te houden van het gezin Weiss. Met name van zijn zoon Benji (Evan Bird), een Bieberachtig kindsterretje die iedereen het leven zuur maakt. Ondertussen wordt Agatha, onheilspellend gehuld in zwartfluwelen handschoenen die haar brandwonden bedekken, verliefd op chauffeur en beginnend acteur Jerome Fontana (Robert Pattinson) en vindt ze werk als personal assistant bij de uit de gratie gevallen actrice Havana Segrand (een door Cannes bekroonde rol van Julianne Moore). Christina Weiss (Olivia Williams) ziet haar dochters komst met lede ogen aan en staat op de rand van een nervous breakdown. Dit is Hollywood op zijn best; depressie, frustratie en narcisme. Maar waar komen die waanzinnige karaktertrekken vandaan?

De 22-jarige acteur Jack Gleeson licht een tipje van de sluier op. Gleeson, beter bekend als de gehate Joffrey Baratheon uit de hitserie Game of Thrones, werd door Oxford University gevraagd iets te vertellen over zijn bekendheid. Zijn lezing begint met de voordelen van zijn populariteit; mensen lachten vaker om zijn grappen en journalisten waren geïnteresseerd in de kleur van zijn sokken. Al snel had Gleeson het gevoel dat hij een extra, onzichtbaar, contract tekende toen hij aan Game of Thrones begon. Hij werd onderdeel van een speciale laag in de maatschappij, van mensen die wankelend op een voetstuk balanceren en constant in de schijnwerpers staan. Een bekend fenomeen onder de beroemde inwoners van Beverly Hills die Cronenberg genadeloos parodieert. Het klakkeloos ophemelen van Gleeson’s karakter – ‘niemand kan die rol zo goed spelen als jij’ – leidde sporadisch tot wat hij ‘grotesque self-involvement’ noemt, de overdreven preoccupatie met zijn eigen persoon. Hij schaamt zich hiervoor.

Populariteit kan extreme vormen aannemen en daarmee de persoon in kwestie sterk beïnvloeden. Het kan zelfs leiden tot een Cult Of Personality, waarbij de media en fans een individu zo intensief aanbidden dat deze een goddelijke status verkrijgt. Tegelijkertijd wil iedereen zich kunnen identificeren met zijn of haar favoriet, hun rolmodel, waardoor de heilige ook een normale kant moet hebben. Vandaar de interesse in hun dagelijks leven én in hun falen. Dit maakt het leven van een bekendheid lastig. Hoe blijf je met beide benen op de grond als iedereen je ophemelt? Volgens professor in de psychiatrie Robert B. Millman hebben celebraties een grotere kans op de aandoening Acquired Situational Narcissism, waarbij de persoon in kwestie zich niets meer aantrekt van zijn of haar omgeving, slechts naar zichzelf kijkt, en de grip op de werkelijkheid verliest. Denk bijvoorbeeld aan de zogenaamde ‘melt down’ van Charlie Sheen, waarin hij zei ‘tiger blood’ te hebben. Dergelijke absurditeiten zijn ook te herkennen in Maps To The Stars. Benji Weiss zat al op zijn zevende in rehab en dalende ster Havana Segrand probeert wanhopig een rol te krijgen in haar eigen biopic, en wel als haar eigen moeder die haar seksueel misbruikte.

still uit Maps to the Stars, David Cronenberg 2014

Nee, sterren hebben het niet makkelijk. De onlangs overleden acteur Robin Williams maakte dat in de laatste aflevering van Mork and Mindy uit 1981 al duidelijk. In deze aflevering praat alien Mork met de bekende komiek Robin Williams, zichzelf dus, over bekend zijn. Mork concludeert: ‘Being a star is a 24-hour job and you can’t leave your face at the office… some of them can’t take it.’ Jack Gleeson stopt na Game of Thrones voorlopig met acteren. Zijn advies  aan de fans – blijf vooral met beide benen op de grond staan: ‘Stargazing is one of the most profoundly human things one can do, but perhaps we must more frequently tear ourselves away from the mystery and beauty of the starry heavens above and rather inspect, admire and foster the moral law within.’

Maps to the Stars is vanaf donderdag 28 augustus te zien bij EYE

Gerelateerd aan evenement

Het Nieuwe Vlees

Gerelateerd aan evenement

Het Nieuwe Vlees

Longreads

Sacha Polak over het maakproces van Dirty God

Longreads

Filmkunstenaar Ben Rivers: filmmagie in een onttoverde wereld

Shortreads

The Force A-Woke-ens: hoe Star Wars diversiteit omarmde

Shortreads

Als het gaat om seksueel misbruik, kun je maker en werk niet van elkaar scheiden

Shortreads

Hoe sensualiteit dankzij synthesizerpionier Suzanne Ciani een plek kreeg in elektronische muziek

Longreads

Waarom La Haine altijd een actuele film is gebleven