Waarom ik de Trainspotting 2-trailer zo goed vind

Door Thijs Brandhof op

“So what have you been up to… for twenty years?” Dat is de vraag waar de Trainspotting 2-trailer mee opent, twintig jaar nadat het origineel uitkwam. Vervolgens start Trainspotting-soundtracksong “Born Slippy” en begint de geüpdatete versie van de bekende “Choose life”-monoloog. Allemaal verwijzingen naar het origineel en daarmee een schot in de roos; ik ben verkocht.

Binnen twintig seconden weet de Trainspotting 2-trailer in te spelen op het gevoel van trouwe fans. En gedurende de ruim anderhalve minuut die de trailer erna nog duurt, houdt dat niet op. Trainspotting (1996) – het verhaal van Ewan McGregors Renton die in Edinburgh los probeert te komen van heroïne en foute vrienden – mag dan oud zijn, maar is niet vergeten. Sterker nog: het was een instant-klassieker die nog steeds hoog in de lijstjes van veel filmfanaten staat. Zelf heb ik de film al talloze keren gezien en veel scènes en momenten kan ik dromen. Net als veel cinefielen met mij.

Heel erg meta
Het is een slimme zet om dat uit te buiten. Het laat niet alleen zien dat de makers weten hoe groot de trouwe fanschare van het origineel is, maar het sluit ook nog eens aan qua thematiek. In Trainspotting 2 duikt Renton namelijk weer op in Edinburgh, waar hij oude vrienden en vlammen bezoekt. We weten niet precies waarom, maar Rentons voice-over geeft ons een aanwijzing: “wishing you’d done it all differently”. Met andere woorden: onze hoofdpersoon dacht terug aan vroeger en besloot het verleden niet het verleden te laten. Net als regisseur Danny Boyle, de cast, de crew en nu de kijkers dus.

Heel meta. En zo gaat Rentons dialoog ook verder. “Choose watching history repeat itself,” vertelt hij, terwijl we rotte appels Begbie (Robert Carlyle) en Sick Boy (Jonny Lee Miller) elkaar opnieuw zien ontmoeten. Wat weer weinig goed belooft. Maar daar houden de echo’s niet op: Spud (Ewen Bremner) en Renton zijn weer maatjes, niemand kan van de verdovende middelen afblijven en het viertal lijkt wéér terecht te komen in een crimineel scenario dat eigenlijk alleen maar slecht kan aflopen.

Verslaafd aan iets anders
Maar dan begint Wolf Alice-track “Slick” – een nummer dat we niet kennen uit de eerste Trainspotting – en neemt de voice-over een positieve wending. Met een paar simpele zinnen, de muziekkeuze en slim gekozen quick cuts maakt de trailer de kijker direct iets essentieels duidelijk: Trainspotting 2 gaat meer zijn dan een ode aan het origineel. Hoewel de cinematografie naadloos aansluit op die uit het origineel – rauwe handheld gecombineerd met meeslepende, hallucinatoire shots – en de eerste helft van de trailer volop inzet op herhaling en herkenbaarheid, zegt de trailer nu dat er meer in het vat zit. Echt een nieuw verhaal met personages die gegroeid zijn.

Gelukkig maar: Trainspotting is in de basis een (onconventionele) coming of age-film. Aan het einde heeft Renton veel verandering doorgemaakt en maakt hij een impactvolle keus die je in Trainspotting 2 niet kunt negeren. De laatste 40 seconden van de trailer laten zien dat de makers er net zo over denken. De zoekende en egoïstische jonge heroïneverslaafde uit deel 1 is opgegroeid en de oudere Renton lijkt een warmer, positiever en onbaatzuchtiger karakter dan we 20 jaar geleden leerde kennen. Waardoor je meteen benieuwd bent naar de nieuwe groepsdynamiek die er in Trainspotting 2 ontstaat.

Choose your future
Met andere woorden: de Trainspotting 2-trailer is zo goed omdat-ie je laat weten dat je het oude vertrouwde krijgt, maar ook meer. In eerste instantie grijpen de gekozen beelden, voice-over en muziek allemaal terug op klassieke momenten uit het filmcanon. En net op het moment dat de angst kan toeslaan dat er gewoon een flauw aftreksel van het origineel is gemaakt met wel héél veel van hetzelfde, komt de trailer door met nieuws. Deze combinatie van nostalgie en verrassingen zorgt ervoor dat de kans groot is dat je om bent na het kijken van de trailer. En denkt: “Trainspotting 2? Graag!”

Ik weet dan ook één ding: ik zit 16 februari in de bioscoop. Of dat ook geldt voor mensen die Trainspotting niet hebben gezien, is wel de vraag. Toch kan ik me voorstellen dat de bravoure waarmee deze trailer aanneemt dat je die filmklassieker heus wel hebt gezien, nieuwelingen nieuwsgierig maakt. Zo niet, hierbij goed advies: kijk Trainspotting. En wel nu. Dan zie ik jou daarna vast ook in de bios voor het vervolg.

Thijs Brandhof is tekst- en communicatieman bij het contentbureau Mister Koreander. Hij ademt films en series. Kijkt hij niks, dan is hij op zoek naar het laatste nieuws of in-depth interviews. Zijn favoriete film is al jaren Donnie Darko.

Shortreads

VR-cinema maakt je getuige van mensenrechtenschendingen

Longreads

Dit zijn de films die iedereen nodig heeft in 2017

Shortreads

Elf horrorfilms voor een geslaagde Halloween

Shortreads

Waarom ik nog steeds films koop

Interviews

Film editor Nina Graafland: ‘Na mijn afstuderen had ik één dag vakantie’

Longreads

Waarom films vol vrouwen vaak niet feministisch zijn